Burgundia

Parę słów wypada poświęcić historycznej odrębności Burgundii, jednego z najbogatszych księstw średniowiecznej Europy, którego dziedzictwem były m.in. kuniacka reforma benedyktyńska i zakon cystersów oraz opactwa tych zgromadzeń w Cluny, Molesme, Citeaux, Pontigny, Clairvaux, Morimond, Vezelay, Fontenay, La-Charite-sur-Loire, a także katedry w Sens, Autun, Auxerre oraz Nevers. Burgundia rozciąga się między Loarą a Saoną, między Pontigny a Autun. Już od czasów rzymskich jej eksportowym towarem stało się wino z winnic na miejscowych wzgórzach, dla którego wzrostu ciepłe średniowiecze stworzyło optymalne warunki. W VI stuleciu św. Grzegorz z Tours, merowiński kronikarz porównywał burgundzkie wina do modnych w starożytnym Rzymie win falerneńskich. W XII wieku rycerz Guy de Bazoches wskazywał, że burgundzkie wzgórza rejonu Vezelay są całe pokryte winnicami. Winnice owe były związane w znaczącej części z burgundzkimi licznymi opactwami i klasztorami.  Inny, XIII-wieczny kronikarz – franciszkanin Salimbene zanotował, że w okolicach Auxerre (region Chablis) nie uprawiano żadnych innych roślin oprócz winorośli i że smak wyrabianych w Burgundii win „raduje serce”. Zarazy i ochłodzenie klimatyczne wraz z końcem średniowiecza ograniczyły produkcję źródła prawdy jak mawiali Rzymianie. Do dziś jednak wina burgundzkie zachowują swoją renomę. Sama nazwa Burgundia pochodzi od germańskiego plemienia jakie osiedliło się tu w V wieku, u schyłku cesarstwa zachodniorzymskiego, tworząc własne państewko ze stolicą w dzisiejszej Genewie. W 1 połowie VI stulecia Burgundów podbili Frankowie – synowie Chlodwiga. W roku 843 synowie karolińskiego cesarza Ludwika Pobożnego w traktacie z Verdun podzielili krainę – jej północno-zachodnia część przypadła Karolowi Łysemu, południowo-wschodnia – cesarzowi Lotarowi. Ta ostatnia po śmierci Lotara w roku 855 uległa dalszemu podziałowi. W 2 połowie IX wieku w zachodniofrankijskiej części Burgundii powstało księstwo rządzone przez Ryszarda le Justicier, które obejmowało także rejon Troyes i Sens. W roku 956 władzę w tymże księstwie objął brat Hugona Kapeta – Otton, a po jego śmierci kolejny brat – Henryk.

BURGUNDZKIE WINNICE / BURGUNDIAN VINEYARDS

BURGUNDZKIE WINNICE / BURGUNDIAN VINEYARDS

Boczna linia Kapetyngów rządziła w Burgundii aż do połowy XIV stulecia. W roku 1361 po śmierci ostatniego z tej linii księstwo przejęła korona Francji i dwa lata później król Jan Dobry z dynastii Walezjuszy przekazał je swojemu synowi Filipowi Śmiałemu. Za jego panowania Burgundia nie dotknięta wojną stuletnią weszła w okres rozkwitu, kontynuowany za następców – Jana, Filipa Dobrego (sprzymierzeńca Anglików przeciw Karolowi VII, który przyczynił się do schwytania Joanny d’Arc) i Karola Zuchwałego. Burgundzcy książęta panowali także nad znaczną częścią Lotaryngii, Luksemburgiem, Brabancją i Flandrią. Karol Zuchwały próbował podporządkować sobie bezskutecznie Szwajcarów. W roku 1477 zmarł nie posiadając synów i pretensje do tronu wysunął jego zięć Maksymilian Habsburg. Konflikt jaki wybuchł doprowadził do utraty roli Burgundii i jej podziału między Królestwo Francji a Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

WZGÓRZA MORVAN W REJONIE VEZELAY / MORVAN HILLS NEAR VEZELAY

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s