Dlaczego te figury są bez głów – sequel

W XIX wieku Francja przeżyła kolejne fale rewolucji – lipcową roku 1830, lutową roku 1848, której jedną z ofiar był arcybiskup Paryża, wreszcie Komunę Paryską roku 1871. Każda z nich, wykorzystując dążenie społeczeństwa do dobrobytu, atakowała Kościół i religię katolicką pod pozorem walki z jego bogactwem. Komunardzi ponownie sięgnęli do popularnej retoryki zemsty za noc św. Bartłomieja, zrzucenia Boga z nieboskłonu, kościoły paryskie zaczęto profanować i zamieniać już nie na świątynie Rozumu, lecz kluby dyskusyjne rozumnych, urządzano bluźniercze procesje w szatach liturgicznych i orgie. 4 kwietnia 1871 roku uwięziono arcybiskupa Paryża Georgesa Darboya – został on 24 maja po farsie przed rewolucyjnym trybunałem, rozstrzelany. Podczas „procesu” wytknięto mu, że wprowadza ludzi w błąd, bo nie ma już panów, w tym Pana Jezusa Chrystusa. Zamordowano szereg księży, w tym ponownie znienawidzonych jezuitów.

Otrzeźwienie przyszło po upadku Komuny i haniebnym traktacie z Prusami. Jako akt ekspiacji rozpoczęto wtedy, w roku 1875, wznoszenie słynnej bazyliki Sacre Coeur na wzgórzu męczenników Montmartre. Francja XIX wieku to bowiem także Francja szeregu objawień maryjnych – w Paryżu (Katarzynie Labour), La Salette i Lourdes, Francja odradzających się zgromadzeń zakonnych i odbudowywanych z rewolucyjnych zniszczeń kościołów. Wezwanie bazyliki odpowiadało ustanowionemu w roku 1856 przez Piusa IX świętu Najświętszego Serca Jezusa oraz nawiązywało do XVII-wiecznych objawień, beatyfikowanej w roku 1864 przez tego samego papieża, siostry Małgorzaty Marii Alacoque z Paray-le-Monial. Jednym z ich elementów było posłanie do króla Ludwika XIV by zwrócił się do papieża o Mszę św. o Najświętszym Sercu Jezusa oraz wprowadził we Francji praktyki pobożnościowe ku czci tegoż Serca, jak również ustanowienie w piątek po Oktawie Bożego Ciała wspomnianego święta, które to życzenie wypełnił Pius IX. W świadomości społecznej funkcjonowała również kopia dokumentu poświęcenia Francji Najświętszemu Sercu Jezusa, w którym uwięziony przez lud król Ludwik XVI uroczyście obiecywał m.in., że w razie uwolnienia zniesie konstytucję cywilną dla duchowieństwa oraz w łączności z papieżem ustanowi święto ku czci Najświętszego Serca Jezusa jako zadośćuczynienie za bluźnierstwa i profanacje wyrządzone przez złych katolików, schizmatyków i heretyków. Akt przypisywano inicjatywie spowiednika króla ojca Franciszka Ludwika Heberta, który bywał w pałacu Tulieries w roku 1792 podczas internowania tam króla i zginął podczas fali mordów we wrześniu tegoż roku.

Powołana w roku 1875, równolegle z rozpoczęciem budowy Sacre Coeur, III Republika zarówno w tzw. kołach liberalnych, jak i socjalistycznych przechowała rewolucyjnego bakcyla. W roku 1889 wielką wystawą światową w Paryżu uczczono rocznicę jeszcze większej rewolucji. Przerośniętą bramę na tereny wystawowe stanowiła gigantyczna ażurowa piramida.. Jak wskazywał sam Eiffel, prezentując swój projekt w roku 1885 – wieża miała symbolizować bieżące stulecie przemysłu i nauki, któremu przygotowało drogę oświecenie i rewolucja roku 1789 oraz stanowić pomnik wdzięczności Francji za powyższe dokonania. Wieża Eiffla stanowiła zatem, mówiąc po heglowsku antytezę budowanego wciąż jeszcze kościoła na Wzgórzu Montmartre, który ówcześni propagandyści nazywali bez ogródek – prowokacją zmierzającą do wojny domowej. Jednocześnie, w latach 80-tych przyjęto szereg ustaw dotyczących wolności szkolnictwa (odsunięcie udziału nauczycieli duchownych w szkołach publicznych), równości fiskalnej (wprowadzenie dodatkowego domiaru podatkowego 4 % dla zakonów, a także 25 % podatkiem od dziedziczenia, naliczanym osobno dla każdego klasztoru). W lipcu 1901 zabrano się za braterstwo i po raz kolejny wykonano skok na majątek odradzających się zgromadzeń zakonnych, uzależniając na podstawie nowego Prawa o stowarzyszeniach ich dalsze działanie od zezwolenia urzędników. Jeśli zakon go nie dostał – przejmowano jego mienie. Tak się stało z benedyktynami kongregacji z Solesmes, którzy opuścili cztery niedawno odnowione opactwa, w tym Saint-Wandrille.

W czerwcu 1902 premierem Francji został były kleryk i subdiakon, apostata oraz mason Emil Combes, który zabrał się za przejmowanie szkół zakonnych. Ponownie zawrzały dawne punkty oporu – Wandea i Bretania, gdzie szkoły przejmowano przy użyciu wojska. W lipcu 1904 roku, to jest w drugim roku pontyfikatu papieża Piusa X zerwano zawarty przez Napoleona Bonaparte w roku 1801 konkordat ze Stolicą Apostolską. W grudniu 1905 przyjęto ustawę o rozdziale Kościoła od państwa, przewidującą kolejne przejęcie majątku kościelnego, w tym wszystkich kościołów, w dyspozycję zależnych od państwa „stowarzyszeń kultowych”. Zaczęto nawet dokonywać spis inwentarza kościelnego, choć w wyniku oporu społecznego kościoły pozostały w zarządzie duchownych, ale prawa nie wycofano. Nie przeszkadzało to jednak by w roku 1919, podczas konferencji w Wersalu kończącej I wojnę światową rząd francuski sprzeciwił się udziałowi w niej obserwatorów ze strony papieża. Świadectwo ducha owych czasów zanotowała w przewodniku po francuskich sanktuariach wydanym w roku 1910 w Nowym Jorku „French Cathedrals, Monasteries And Abbeys, And Sacred Sites of France” Elisabeth Robins Pennell, tak pisząc o swoim pobycie w Chartres (op. cit., s. 238): „kiedy tam byłam Welon (tj. relikwia Najświętszej Marii Panny przechowywana w miejscowej katedrze – przyp. wł.) ponownie przebywał w ukryciu i nikt, nawet ksiądz opiekujący się figurą Notre-Dame-du-Pilier nie mógł czy nie chciał powiedzieć gdzie. Złodzieje w departamencie, którzy jej grozili nie posiadali romantyzmu żołnierzy fortuny, którzy przewijali się przez stare kroniki, ani nawet pijanych wolnością sanikulotów, lecz ich ręce były równie gotowe do świętokradztwa”.

SAINT-WANDRILLE - FENIKS SYSTEMATYCZNIE PODPALANY

OPACTWO SAINT-WANDRILLE – FENIKS SYSTEMATYCZNIE PODPALANY

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s