Loches

Loches, 6-tysięczne miasteczko nad brzegiem rzeki Indre, stanowiło naszą bazę wypadową w rejon Loary. Powstało, jak wiele podobnych francuskich miejscowości – przy klasztorze. Został on założony pod koniec V stulecia przez św. Ursusa z Cahors (Saint Ours), który zamieszkał tu pod koniec życia i zmarł w opinii świętości.  Kolejnym przełożonym klasztoru był św. Senoch. W średniowieczu Loches stanowiło ośrodek religijny, przy którym rozkwitał handel. W roku 742 syn Karola Młota – Karloman oraz późniejszy król Franków Pepin Krótki pokonali władcę Akwitanii i zajęli Loches. Od roku 887 weszło ono jako wiano córki rycerza Karola Łysego w skład hrabstwa Akwitanii, którego panami byli od końca XI wieku królowie Anglii. Jeden z nich, Henryk II (ojciec Ryszarda Lwie Serce) rozbudował w 2 poł. XIII w. miejscowy zamek. Wcześniej feudałowie z Akwitanii prowadzili spory z hrabiami niedalekiego Blois. Jednym z głównych awanturników owej epoki (początek XI w.) był Fulko Nerra, który swoje podboje ugruntował budową w Loches czworobocznej wieży obronnej zachowanej do dzisiaj. W roku 1195 miasto zajął uwolniony z niewoli austriackiej po powrocie z krucjaty Ryszard Lwie Serce, obawiając się knowań brata Jana z dawnym sojusznikiem Ryszarda – Filipem Augustem. Po jego śmierci, w roku 1205 król Francji Filip August wykorzystał niedołęstwo angielskiego Jana bez Ziemi i zajął po 12-miesięcznym oblężeniu miasto, które stało się rezydencją władców Francji i było nią aż do panowania Karola IX pod koniec XV wieku.

Miasto Królewskie. Ta barwna przeszłość miasta jest widoczna do dziś – w sercu Loches wyrasta Miasto Królewskie o potężnych murach obronnych 4-metrowej grubości i jednej, jedynej okazałej bramie (Porte Royale). Na jego jednym krańcu stoi stary donżon, pamiętający czasy Fulka Nerry, na drugim – północnym Logis Royal: pałac króla Karola VII. Do tego właśnie pałacu udała się spod Orleanu zwycięska Joanna d’Arc w maju 1429 roku by spotkać się z delfinem i przekonać go do sięgnięcia po koronę w katedrze w Reims. Donżon, jeden z najstarszych zachowanych w Europie, obok XI-wiecznej wieży prawie 40-metrowej wysokości, zawiera dobudowane w kolejnych stuleciach bastiony. W 2 połowie XV w., za panowania Ludwika XI, który do Loches miał uraz osobisty, stał się więzieniem. Przebywał w nim m.in. kardynał Jean Balue. Ludwik XI dodał też do umocnień okrągłą wieżę artyleryjską. W lochach donżonu zmarł w roku 1508 pojmany podczas wojen włoskich Ludovico Sforza, książę Mediolanu. Tutejsze więzienie czynne było do… roku 1926.

Z położonym na przeciwległym skraju Królewskiego Miasta Logis Royal, wzniesionym przez Karola VII, wiąże się postać faworyty królewskiej – Agnes Sorel, o której wspomniano w opowieści o Jacquesie Coeurze. Często przebywała tu przy królu w latach 40-tych XV wieku, stając się powodem sporów Karola z delfinem – przyszłym Ludwikiem XI, zazdrosnym o względy ojca. Po nagłej śmierci w opactwie Jumieges pochowano ją właśnie w Loches. W następnych stuleciach od Loches odsunęli się królowie i szlaki handlowe, a miasteczko popadło w zapomnienie. Dzięki temu zachowało średniowieczny charakter, choć podczas rewolucji roku 1789, wyzwalając trzy osoby z miejscowego więzienia, zniszczono i splądrowano część budynków całej cytadeli. Zniszczenia nie ominęły i miasteczka – nie zachował się dawny kościół parafialny Saint-Ours (przy ulicy tego samego imienia) ani konwent urszulanek (na obecnym placu Verdun).

Do cytadeli królów prowadzi, jak wspomniano, jedyna Brama Królewska – z XII-XIII wieku (w XVI w. otrzymała taras artyleryjski), za którą biegnie wąska ulica Fulka Nerry. Odnoga w prawo prowadzi do Donżonu (wstęp płatny 7,5 EUR – łącznie z Logis Royal), w lewo do pałacu. Po drodze, przy wąskiej uliczce wyrasta coś co znawcy uważają za jeden z bardziej oryginalnych przykładów architektury romańskiej we Francji – kolegiata Saint-Ours (dawniej Notre Dame). Pochodzi z XI i XII wieku, a jej dach składa się z czterech sąsiadujących ze sobą wielobocznych ostrosłupów. Dwa z nich – nad prezbiterium i kruchtą zostały podniesione do roli wież. Kolegiata, obok marmurowego nagrobka wspomnianej wyżej Agnes Sorel, posiada w XII-wiecznym portyku wejściowym ciekawy romański portal ze sporą kolekcją okazów ze średniowiecznych bestiariuszy. Oprócz tego w mieście królewskim znajdziemy stare kamienne domy. Z Donżonu i tarasów roztacza się ładny widok na okolicę, w tym sąsiednie Beaulieu.

Podzamcze. Poniżej miasta królewskiego wyrosło podzamcze, obwarowane pod koniec średniowiecza murami z czterema bramami, z których zachowały się dwie: Picois stanowiąca obecnie część XVI-wiecznego ratusza oraz Porte des Cordelieres (Brama Franciszkańska) z XV w., wychodząca w stronę rzeki Indre, w stronę znajdującego się tu miejskiego parku. Nad miastem góruje renesansowa dzwonnica św. Antoniego, 52-metrowej wysokości, wzniesiona w l. 1529-1575. W mieście jest sporo darmowych miejsc do parkowania, np. przy placu Verdun, ok. 300 metrów od Donżonu. My trafiliśmy w Loches akurat na średniowieczny festyn z okazji 1000-lecia ponurej twierdzy.

 LINKI

DONŻON – ZDJĘCIA/OPIS FR.

LOGIS ROYAL – ZDJĘCIA/OPIS FR.

KOLEGIATA – ZDJĘCIA/OPIS FR.

ŻYWOT ŚW. URSUSA W KRONICE GRZEGORZA Z TOURS (ENG)

GALERIA

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s