Chateaudun

Chateaudun jest 13-tysięcznym miasteczkiem, o które zahaczyliśmy po drodze z doliny Loary do Chartres. Parkingów (darmowych) w mieście jest sporo – można stanąć np. pod linią dawnych murów koło kościoła św. Magdaleny, albo na placu pod okazałym zamkiem. To właśnie jemu miejscowość zawdzięcza nazwę. Jej etymologia jest dość szczególna łączy bowiem francuskie słowo chateau (z łacińskiego castellum) z dawnym, galijskim dunos, oznaczającym mniej więcej to samo. Ta podwójna konotacja z zamkiem w tle była nie do zniesienia dla rewolucjonistów, którzy w roku 1794 zmienili nazwę miasteczka na Dun-sur-Loir dla odróżnienia od Dun-sur-Auron. Rewolucjoniści jednak wprowadzonej przez siebie nazwy sami wyraźnie nie kojarzyli, gdyż skierowany do osadzonych w dawnym zamku więźniów nakaz doprowadzenia przed trybunał w Paryżu trafił do drugiej z wymienionych miejscowości. Dzięki temu przypuszczalnie więźniowie owi przeżyli i doczekali kolejnego, mniej krwawego etapu rewolucji.

Kościół św. Małgorzaty. Ale po kolei – zwiedzanie rozpoczęliśmy od dawnego klasztornego kościoła św. Małgorzaty (La Madeleine), położonego w linii dawnych murów, dokąd zaprowadziła nas zarastająca ścieżka po schodkach. Kościół był budowany od 1 połowy XII wieku (nawa główna) aż po stulecie następne. Na początku XVI wieku, po zawaleniu się części poprzedniego, romańskiego prezbiterium zastąpiono je nowym, późnogotyckim, przebudowano również sklepienia nawy bocznej północnej, a kościół otrzymał widoczne ciekawe drewniane obramowania stropowe. Wnętrze jest dość jasne, niezbyt duże w zestawieniu z wielkimi obiektami gotyckimi, z ładnymi wzorami roślinnymi na kapitelach kolumn. Rolę obronną kościoła widać po masywnej elewacji północnej oraz jej roli – była to z racji lokalizacji główna fasada budowli. Niestety jej dekoracje zostały mocno poniszczone przez rewolucję, która wyrzuciła mnichów z opactwa. Zniszczenia przyniosła również II wojna światowa. Pozostałości klasztornego kompleksu przylegają do kościoła, po lewej znajduje się dawny, barokowy szpital. Z placu przed kościołem widać już okazałą wieżycę, oddalonego o ok. 200 metrów zamku, któremu towarzyszy stary kwartał zabudowy z XV-XVI wieku.

Zamek. Najstarsze części, wzniesionego na wysokiej wapiennej skale nad rzeką Loir, chateau w Chateaudun pochodzą z XII wieku, choć widać też późniejszy gotyk (XV w.) oraz renesans (XVI w.). Okazały donżon zamku, ponad 40-metrowej wysokości, o średnicy 17 metrów, został wzniesiony ok. 1180 roku przez hrabiego Blois Thibauta V. Powstał na miejscu poprzedniej warowni powstałej na początku X stulecia celem obrony przed najazdami normańskimi. Jego mury mają około 4 metry grubości. Budynki mieszkalne i kaplicę dodał w 2 połowie XV wieku, po wypędzeniu Anglików z Francji, ówczesny właściciel – towarzysz broni Joanny d’Arc: Jean de Dunois. Z początków XVI w. pochodzi natomiast skrzydło renesansowe. Po wielkim pożarze miasta w roku 1723, zamek służył jako schronienie dla pozbawionych dachu nad głową jego mieszkańców. Rewolucja francuska splądrowała kaplicę i zamieniła zamek w koszary. W roku 1870 zamek ucierpiał podczas bitwy między Francuzami a Prusakami, która miała miejsce pod miastem.

Podzamcze. Warto okrążyć zamek, przechodząc obok ruin kościółka Saint-Lubin z końca VI wieku (święty Leobinus był biskupem pobliskiego Chartres w połowie VI stulecia i według tradycji założył tamtejszą kapitułę oraz szkołę katedralną), w dół starej uliczki aż pod potężną zamkową skałę. Do miasta wracamy stromymi schodkami po północnej stronie zamku – tzw. pasażem św. Piotra.

Obecne centrum. Oprócz zamku, kościoła opackiego i starej zabudowy można kroki skierować na główny plac miasta powstały po wielkim pożarze w czerwcu 1723 roku, w czasie którego prawie 80 % mieszkańców straciło domy. Zaprojektowano wówczas nowe miasto z centralnym miejscem. Obecną nazwę (Plac 18 października) otrzymało po wspomnianej wyżej bitwie z Prusakami w roku 1870, przegranej, podobnie jak cała wojna, przez Francuzów. Na środku placu stoi elegancka fontanna, na zachodnim jego krańcu znajduje się budynek ratusza. Wychodząc z placu 18 października w stronę wschodnią widać kamienną wieżę kościoła św. Waleriana, wzniesionego na przedmieściu na przełomie XII i XIII wieku z ciekawym wejściowym portalem, przebudowanego pod koniec XV i XVI stulecia.

Reszta miasta. Oprócz tego w Chateaudun można zobaczyć dawną kaplicę templariuszy (przy rzece Loir na pn. wsch. od zamku) z XIII wieku, kościół Saint-Jean-de-la-Chaine z XI-XII wieku, z późniejszą, XVI-wieczną wieżą i nikłe pozostałości (brama) dawnego, XV-wiecznego klasztoru franciszkanów obserwantów (na pd. wsch. od kościoła St. Madeleine), zniszczonego podczas rewolucji (obecnie park i parking). Jeżeli ktoś ma czas i ochotę zostają jeszcze wypłukane w wapiennych skałach, na których stoi miasto Grottes du Foulon ze śladami bytności ludzkiej w odległej przeszłości oraz kolekcją geod z odciskami dawnych wodnych zwierząt (my, po przeżyciach w grotach Arcy-sur-Cure sobie darowaliśmy).

LINKI

KOŚCIÓŁ ST. MADELEINE W MAPPINGGOTHIC.ORG

PANORAMA WNĘTRZA KOŚCIOŁA ST. MADELEINE

GALERIA

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s