Noyers-sur-Serein

Do Noyers-sur-Serein zaglądnęliśmy zachęceni przyznanym tej niewielkiej, liczącej niecałe 700 mieszkańców, miejscowości mianem jednego z najładniejszych miasteczek we Francji. Na tyle popularnego, że kręcono tu szereg francuskich filmów, w tym sceny z „Wielkiej Włóczęgi” z Louisem de Funesem i Bourvilem. Początki Noyers sięgają połowy I wieku przed Chrystusem kiedy nad rzeką Serein powstała osada galijska. Po podboju Galii przez Juliusza Cezara otrzymała nazwę Lucida. W średniowieczu należała do możnego rodu Miles, który m.in. zakładał opactwo w Molesmes i uczestniczył w II krucjacie, a jego przedstawiciele koronowali francuskich królów (a konkretnie Filipa Augusta). Pod koniec XII w. Hugo de Noyers, biskup Auxerre wzniósł tu jeden z głównych zamków Francji, którego ruiny zachowały się do dziś na pn. od miasteczka oraz obwarował je murami. W roku 1217 twierdza zdała test bojowy podczas oblężenia przez wojska Blanki Kastylijskiej w wojnie o sukcesję szampańską. W 1285 dziedzic Noyers uznał uznał zwierzchność burgundzką. Został on potem marszałkiem Francji i wyróżnił się w bitwie pod Courtrai. W roku 1419 Noyers stało się własnością książąt Burgundii. W 2 poł. XVI w. miasto zostało opanowane przez hugenotów i zostało zmuszone do poddania się w roku 1568 przez wojska Katarzyny Medycejskiej. W roku 1599, na rozkaz Henryka IV Bourbona zburzono fortyfikacje zamku. W XVIII w. utraciło na znaczeniu.

Obecnie Noyers słynie z malowniczych wąskich uliczek i okolicznych winnic (w pobliżu leży słynne Chablis). Znajduje się tu kilkadziesiąt przykładów starej, głównie XV-wiecznej zabudowy, w tym dwie miejskie bramy, baszty fortyfikacji o strony rzeki Serein. Darmowy parking położony jest w zach. części miejscowości, w pobliżu gotyckiego kościoła Notre-Dame z XV-XVII w. z figurą Matki Boskiej Dobrej Nowiny w południowej nawie oraz barokowymi organami z 1740 r. Blisko stąd do głównej, biegnącej od bramy południowej, zwanej Awalońską, ulicy miasteczka z częściowo drewnianymi, starymi domami z XV-XVI w. Znajduje się też tutaj, wciśnięty w zabudowę, ratusz, pierwotnie – XVI-wieczny renesansowy, odbudowany po pożarze w XVIII w. W położonej po przeciwległej stronie miasteczka, tuż poniżej ruin zamku Porte de Tonnere znajduje się polichromowana figura Matki Bożej z XVI w., zwana Sainte-Verote, ozdabiana w miejscowej tradycji na święto Wniebowzięcia zielonymi winnymi gronami. Podczas święta modlono się o zachowanie winnic od piorunów (stąd nazwa bramy de Tonnere – Brama Gromu). Do odrestaurowywanych wciąż ruin zamku weszliśmy „od kuchni”, pchając furtkę jego południowych murach. Niestety, od Avallonu nadciągała kolejna chmura, która miała się wkrótce oberwać (na szczęście bez gromów), co skłoniło nas do wykonania fotek miasteczka z góry i powrotu.

GALERIA

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s